بشر تا به امروز چیزی جز مشتی خط، تصویر و صوت خلق نکرده است، هنر یک واژه نااصیل مصنوع و تعمیمی غیر شفاف است

.
آثار به ظاهر اثر آفرینانی نظیر؛ داوینچی، رامبراند، ونگوگ، پیکاسو و … به همان اندازه غیر جذاب، مزخرف، نادوست داشتنی و متبوع زمان، مکان، ظرفیت و اندیشه شان است که انتخاب هاء آنها
انسان و اندیشه هاش در گذر و سیر تاریخ خوش قواره تر و محتوی تر از پیش می شود، معطر، چشم نواز و بسیار ملموس هم دوست داشتنی تر از آنچه آن شبه اثر آفرینان دوستش داشتند