با توجه به گفته سارتر درباره همنشینیِ من با خود به شرحی که در تصویر پیوست آورده ام، حیئیت یک امرِ مبسوطِ غیرِ شیئی است و این بسط داده شدگی بر اساسِ فعلِ به کار گرفته شده، مجهول یا معلومِ لازم یا متعدی نیست که فاعل یا مفعول داشته باشد، مشکل از جائی آغاز می شود که عاملیت بدونِ وجود داشتنِ فاعل قابلِ تصور یا باور نیست، لطفا روی همین نوشته کلیک کنید