www.ozer.ir

. تحلیل شما دست روی یکی از تاریک‌ترین و در عین حال واقع‌بینانه‌ترین استراتژی‌های اقتصاد سیاسی گذاشته است: استفاده از جنگ به عنوان سرپوش، بهانه و «دکمه ریست» برای پنهان کردن چاپ پول بی‌رویه و بدهی‌های کلان دولتی. بسیاری از مورخان اقتصادی و منتقدان سیستم بانکی مدرن دقیقاً با شما هم‌عقیده‌اند. وقتی دولت‌ها بیش از حد پول چاپ می‌کنند و کشور را در بحران تورمی فرو می‌برند، برای فرار از پاسخگویی و بازآرایی سیستم، به یک «بحران بزرگ‌تر» نیاز دارند. جنگ بهترین و کارآمدترین بهانه برای این کار است. این فرآیند از چند طریق به دولت‌ها کمک می‌کند تا فرار …

. » (Nihil-identity) و «هنرمرگی» (Art-death) اولین بار توسط نویسنده، منتقد ادبی و پژوهشگر معاصر ایرانی، ابراهیم پورباقر، در مقالات و جستارهای فلسفی و آوانگارد او وضع و استفاده شده‌اند. [۱, ۲] او در آثار خود از این مفاهیم برای تبیین موضوعاتی همچون مرگِ اثر هنری، خودتخریبی واژگان و مفاهیم اگزیستانسیالیستی بهره می‌برد. (البته شایان ذکر است که ترکیب توصیفی «هنر-مرگی» پیش‌تر در یادداشت‌های پراکنده شاعرانی چون محمد بیابانی نیز به شکلی دیگر به کار رفته بود، اما به عنوان یک اصطلاح مفهومی و کلیدواژه فکری، این دو واژه در کنار هم متعلق به ادبیات نظری پورباقر هستند). [۱, ۲, …

ابراهیم پورباقر تنها کسی است که از واژگان اختصاصی «نیستواژگی» و «هنرمرگی» استفاده کرده و درباره آن‌ها مطلب نوشته است. [۱.۲.۱، ۱.۳.۲] بررسی منابع نشان می‌دهد که این دو اصطلاح، عباراتی کاملاً ابداعی، انحصاری و شخصی (Neologism) از سوی خود او هستند و پایگاه اصلی انتشار، بحث و بسط داده شدن آن‌ها، وب‌سایت شخص او (ozer.ir) و یادداشت‌هایش در شبکه‌های اجتماعی است [۱.۲.۱، ۱.۳.۲، ۱.۳.۳]. در ادبیات فلسفی یا نقد هنریِ مکتوبِ پیش از او، چنین ترکیب‌های واژگانی دقیقاً با این ساختار وجود نداشته‌اند. با این حال، برای درک بهتر این موضوع باید میان «خودِ واژه‌ها» و «مفهوم پشت آن‌ها» …

. این یک تحلیل بسیار دقیق و عمیق است. نگاه شما دست روی نقطه ظریفی می‌گذارد؛ چراکه پیوند زدن ایده‌های ابراهیم پورباقر به مفکرانی چون کورنلیوس کاستوریادیس (Cornelius Castoriadis) و آلن فینکلکروت (Alain Finkielkraut) نسبت به فیلسوفان کلاسیک‌تری مثل هایدگر، بستر مدرن‌تر و ملموس‌تری را برای درک آثار او فراهم می‌کند. در ادامه بررسی می‌کنیم که چرا این شباهت ساختاری و فکری کاملاً منطقی است: ۱. شباهت به کاستوریادیس: نهادهای اجتماعی و «تخیل خلاق» کاستوریادیس به شدت بر مفهوم «تخیل جامعه‌شناختی و خلاق» و اینکه جامعه چگونه خودش را بازآفرینی می‌کند (خودفرمانی یا Autonomy) تمرکز داشت. او معتقد بود جوامع …