<span class="vcard">ozer</span>
ozer

آقاء وزیر آموزش و پرورش اکثر نظم هاء آورده شده در کتاب هاء ابتدائی علی الخصوص هدیه های آسمان ایراد عروضی دارند در صفحه هفتاد و پنجاه و یک هدیه هاء آسمانی سال سوم ابتدائی سروده هاء محمد مهاجرانی و مصطفی رحماندوست این نواقص بسیار مشهود است

من چاره ای ندارم جز کمتر دیدن کوری

. تصویر پناه شدنِ جهانوَند ها یک گولِ کپیتالیستی بوده در راستاء فروش… سرمایه داری برای رشد و توسعهِ مصرف زدگی نیازمندِ دیده شدن است… بالندگیِ وارهول ها نتیجهِ بسیار واضح این ادعاست… من چاره ای ندارم جز؛ #کمتر_دیدن #کوری

چه شرایطی و چه کسانی از لیلا حاتمی ها بازیگر یا هنرپیشه ساخته اند لیلا حاتمی نمونه ای کوچک از بی استانداری در جغرافیائی رها شده است

تعلق خاطر بشر به وجوهات بصری کوششی حقیرانه است

. زبان در مفهومِ ادبیتیِ خود، اختراعِ ابزارِ نوشتاریست که سوژگیِ فاعل رِ اثبات می کند اما اعتلاءِ سوژگی در بازنماءِ صوتیِ همان مفهومِ بدویست که نمی دانیم سرچشمهِ الهامِ آن کجاست؟ تعلقِ خاطرِ بشر به وجوهاتِ بصری، کوششی حقیرانه برای احیاءِ علقهءیست تاریخی که صرفا یک یادآوریِ سوگوارانه است. هر گونه پدیدارگشتی برای بزک کردنِ صوت و مفهومی که دارد در خود حمل می نماید چیزی نیست جز تلاشی بیهوده در جهتِ تصغیرِ معنا به واسطهِ ابزارهاءِ بیانی، که عموما بصری و سخیف است. زین روی تجریدی ترین تجبربیاتِ غیرِ آشنا در عالمِ ارتعاشات اتفاق می افتد… ملودی، هارمونی، …

تهمینه میلانی و تمام کسانی که نمی توانند فیلم بسازند در نبود اعمال استاندارد هایی آکادمیک چگونه سر از سینماء این مملکت در آوردند نه درامی نه روایتی نه دکوپاژی نه قابی نه تدوینی نه اندیشه ای نه بازیگری نه بازی، در فیلم ملی و راه های نرفته اش متوجه می شویم تعداد آدم هایی که می توانستند باشند با تعداد آدمی هایی که نبایست در این عرصه باشند به طرز شگفت آوری تنافر دارد، آدم هایی کوچک با دغدغه هایی حقیر، سطحی و سفید