.
به هر زحمتی بود با صبوری به خرج دادن و تحمل، نشستم و نَفیلمِ تارا ساخته کاوه قهرمان را دیدم
یک نااثرِ بی محتواء کودکانه که نه تزِ فلسفیِ درست درمانی دارد در درون مایه و نه توانسته است فرمی ارائه کند در نبودِ قصه و روایتی بسیار پراکنده گو و غیر منسجم
دوست عزیز واقعا تاسف بار است که اندازهِ بینش شما به عنوانِ یک دانش آموخته در دانشگاه سوره به اندازه یک تینیجرِ دبیرستانیست
یک ملغمه تصویری صوتیِ سطحی با نا بازیگرانی که در بی استانداردیِ مملکتی عقب مانده در صورت و عنوان، نامِ بازیگر گرفته اند، شما در نچسب ترین حالتِ ممکن، پول و وقتِ بسیارِ خود و دیگر عواملِ دست اندر کار را نه تنها به هدر داده اید، با دست اندازیِ مخاطب در قالبِ یک پزِ شبه روشنفکرانهِ توخالی و کم مایه، کودکانه و دانشجویی، آبروی هر اثر آفرینِ تحصیل کرده ای را برده اید و خود را در گفتمان هاء مجامع روشنفکری، مایهِ شرمساریِ کسانی معرفی نمودید که زمانی شما را می شناختند
آقا؛ نسازید، برادر این اراجیف گویی را پایان دهید و آلتِ خود ر از ماتحتِ اثر و اثر آفرینی بکشید بیرون، بروید یک مغازه باز کنید و پفکتان ر بفروشید، قطعا مثمرِ ثمر تر خواهید بود
امید که تاریخ، طبیعت، تقدیر ما را از دست شماها و دغدغه هاء سطحی تان نجات دهد
آمین

.
با مقایسهِ جنگ هاء میان ملتی، پیش و پس از رایشِ سوم، یک نتیجهِ واضح حاصل می شود؛ که دیگر جنگ ها از ماهیت و کانتانتِ جنگیِ خود خارج شده اند، جنگ هاء صوری، نبرد هائی از پیش برنامه ریزی شده اند در جهتِ اطفاء چند معضل: در بدوِ امر، دود کردنِ تورمِ حاصل از فیات، علی الخصوص دلار هاء بدون پشتوانه که در خلالِ جنگ هاء واقعی چاپ شده اند، سپس ایجادِ نمایشِ کنترل شدهِ توهمِ تغییر تا به واسطه آن به توده بگویند شما توانایی بر دگرگونیِ سرنوشت اجتماعی و به تبعِ آن فردیِ خود، دیگر اینکه کنترل و مهندسیِ رضایت تا ذهنِ فضولِ ناآگاه ارضا شود
جهانِ امروز جهانِ وقایعِ بنیادین نیست، هر امری که در آن اتفاق می افتد در استراکچر تعریف می شود، به واقع افراد به نفعِ ساختارِ سیستماتیک حذف شده اند تا منشاء اثر نباشند تا تاسیساتِ اتمی مورد یورش قرار نگیرد، رهبری یا فرماندهی اتفاقی نمیرد، دکل هاء مخابراتی منفجر نشود و شبکه هاء بزرگ برق رسانی و اینترنت از بین نرود
که جهان جهانِ عقیده و آرمان نیست و قهرمان آن چنان که باید تولید نمی شود
همه چیز به نفعِ داد و ستدِ الگوریتمیک انحنا داده شده است
و جالب تر اینکه اگر رئیس جمهوری بخواهد بمیرد، سیستم در روابطِ بینِ اجزائی خود سال ها پیش از ظهورش، تصمیم می گیرد که او به چه صورت در چه تاریخی طیِ چه پروسه ای حذف شود
این ماهیتِ جهانِ خشونت پرهیز است
از هر پدیدهِ اصیلی یک نسخهِ شبیه سازی شدهِ فیک وجود دارد
حکومتی واحد وجود ندارد
حکومت ها به نفعِ سیستمِ هوشمندِ حاکمِ مطلق که بر تمامیِ روابطِ بینِ اجزائی نظارت دارد رنگ می بازند
این می شود که دیگر نه صدام جلودارش هست نه قذافی نه بن لادن حتی ترامپ
پس این سیرک تا جایی ادامه می یابد که تمامِ آن کاغذ هاء بی ارزش و بی اعتبار از مدارِ معاملات و معادلات خارج شوند
نازنینم
ما در یک گول به سر می بریم
یک فریبِ بزرگ که در آن حتی نسل کشی، نمایشی بیش نیست
.
ابراهیم پورباقر
ژوئیه ۲۰۲۴ مازندران