www.ozer.ir

www.ozer.ir

Ebrahim Pourbagher ; The impotent raven who dreamed to be the unique bird of the city

ایرادی که به بابک اسحاقی به عنوانِ یک مردِ ژورنالیست و امروزی وارده لخت بودن در یک رابطهِ مجازیِ پورن نیست یا نوعِ رابطش با اون خانم یا حرفهاش، مشکل اینه که هنگامِ انجامِ این حرکاتِ مضحک و قبیح، بایست تلاش می کرد الگو سازی کنه حداقل در پوزیشن، تا ملتِ همیشه در صحنه چیزی یاد گرفته باشند و پیشنهادم به تمامی رفقا در ایران اینترنشنال، بی بی سی فارسی و دیگر عزیزان در شبکه هاء دیگر نظیرِ استاد علیرضا نوریزاده اینه که خودتون هماهنگ کنید و در کمال آگاهی اجازه بدهید ازتون فیلم بگیرند، گر نه بهتره یه برچسب مشکی بردارید بچسبونید روی فرانتالیتی کمرا به هر روی شاید فرد مقابل بخواد به عنوان یک حادثه عاطفیِ خاص اون صحنه رو برای همیشه ثبت و ضبط کنه نازنین

رفراندوم در اثر انتخاب بر مبناء رای مستقیم همیشه و در همه حال در جوامع نا آگاه نتایجی فاجعه بار و ویرانگر خواهد داشت

. رفراندوم در اثر انتخاب بر مبناء رای مستقیم همیشه و در همه حال در جوامع نا آگاه نتایجی فاجعه بار و ویرانگر خواهد داشت زیرا که افراد به صورت مستقیم بدونِ در نظر گرفتنِ سواد یا آگاهیشان نسبت به سابژهِ به رای گذاشته شده با رای هائی برابر در ارزش، بر مبناء سیستمی که قانون ر به نفع اکثریت انحنا می بخشد، انتخاب می کنند که چه چیز خوب است و به همین دلیل دموکراسی در چنین جوامعی بیشتر شبیه موبوکراسی، همان غوغا سالاریِ هوچی گرانِ لومپنِ نا آگاه است لذا شایسته است جمهورِ مردم پیش از هر رفراندومی …

القاعده طالبان داعش هم گاهی در اثرِ قواعدِ دموکراتیک با قرار گرفتن در اکثریت به قدرت می رسند پس نباید به آنها حق رای داد که دموکراسی به یقین جمهوریت نیست

I understand that this is beyond your authority, Mr. Donald Trump, Honorable President of the United States of America But do you remember what the media did when they wanted to defeat you in the election and bring Joe Biden to power, that old man who trembles and has no authority over his actions! Don’t forget these media and their performance from VOA to BBC from CNN to Al Jazeera and Iraninternational

در چهل و شش سالگی واژه ها بخش هاء حذف ناشدنیِ ذهن هاء بیمارند نازنین؛ مرتضی، فوتبال، زامیاد، بهار، تابان، صفر دو شش یک سه، کارگر، چهار، ده، عباسپور، تقاطع، کاکتوس، آلوچه، سیر، نعناع و گشنیز، می گویند بیست دقیقه مانده به ظهرِ بیست و دومِ تیر ماهِ پنجاه و هفت، چهارشنبه در حالتی که بندِ ناف دورِ گردنم پیچیده بود، کبود به دنیا آمدم با تنفسِ مقعدی، توسطِ پرنده ای خانگی و باز می گویند بخش هائی از مغزم در اثرِ آن کمبودِ اکسیژن آسیب دیده است از مادر و پدری سالخورده که هدفی نداشتند جز سکس از آن هماغوشی با برادر هائی ایدئولوگ و ایدآلیست که آیندهِ کشورشان را ترجیح دادند به آیندهِ برادرِ بی پناهِ تازه به دنیا آمده شان، نازنین، نازنین، نازنین، چقدر می توانم غمگین باشم در کوچه هائی که دیگر حتی، صداء خَشدار و گرفتهِ تو نمی خواند سطری درست مقابلِ پیاده روئی که ختم می شد به نیمکت هائی سنگی