<span class="vcard">ozer</span>
ozer
I'm Ebrahim Pourbagher

شاید ارسلان میری بتواند آیدا پناهنده را در ملغمه ای به نام در انتهای شب پیدا کند میان کلیشه شدن آرکائیک هدی زین العابدینی و لکنت هاء بی وقفه پارسا پیروزفر

نمی خواهم دیگر تهران ر بیاوری اینجا نازنین، خیلی زود تمامیتِ اینجا ر بارِ وانت خواهم کرد و خواهم آورد به تهران، تمامِ آبیتِ آسمانش، سبزیتِ چمن زارانش با خون هائی که ریخته خواهند شد در انقلاب یا آزادی

سریال افعی تهران به نویسندگی پیمان معادی و کارگردانی سامان مقدم بیشتر شبیه مار آبی شاید هم کرم خاکی بود یک بی درامِ از هم گسیخته به شدت غیر منطقی و حوصله سر بر با گزافه گویی هاء بی شمار در شعار

روسپی گری از صفاتِ بارزِ تمامیِ انسان هائیست که می خواهند به اخلاقیات پایبند بمانند یا آن ر نفی کنند، تنها تفاوت در میزانِ بهاست و ارزش گذاری می تواند بر مبناءِ کنشِ متقابل یا پول باشد، روسپی ها در نهایت دست به انجامِ یک عملِ اخلاقی می زنند که می تواند در مغلطهِ اکثریت درست به نظر نرسد، دوستِ عزیزِ فاحشه ام، روسپی ترین ها کسانی هستند که تلاش می کنند رفتار یا پنداری غیر انسانی ر تحتِ لواءِ قانون، عرف یا قواعد و قرارداد هاءِ پذیرفته و مرسومِ اجتماعی، انسانی اخلاقی جلوه دهند

اگر چه رسول صدرعاملی در جنگل پرتقال به عنوان تهیه کننده نقش آفرینی کرد اما بایست بپذیریم نسل صدرعاملی ها در شیوه روایت درام و انتخاب زاویه نسبت به موضوع و سوژه دیگر تکرار نمی شود پس فیلم سینمایی جنگل پرتقال را حتی با بازی سارا بهرامی می توان دوست داشت کمی لوس بی منطق و شعار گونه اما روان و یکدست