Facebook
Twitter
WhatsApp
T.me/ozerir +989011010668 info@ozer
www.ozer.ir
Home
Food
Travel
Photography
Beauty
دستهبندی نشده
تهران دستانی نحیف داشت و قلبی آکنده از اندوه و شال تقریبا سبزی که مو هاء کوتاهش ر پوشانده بود
16/06/2024
·
by
ozer
←
Previous:
نمی خواهم دیگر تهران ر بیاوری اینجا نازنین، خیلی زود تمامیتِ اینجا ر بارِ وانت خواهم کرد و خواهم آورد به تهران، تمامِ آبیتِ آسمانش، سبزیتِ چمن زارانش با خون هائی که ریخته خواهند شد در انقلاب یا آزادی
Next:
شاید ارسلان میری بتواند آیدا پناهنده را در ملغمه ای به نام در انتهای شب پیدا کند میان کلیشه شدن آرکائیک هدی زین العابدینی و لکنت هاء بی وقفه پارسا پیروزفر
→